Als we met de auto twee kilometer naar beneden rijden, rollen we het water in. Als we in plaats daarvan linksaf slaan en twee kilometer langs zee blijven rijden, rollen we het dichtstbijzijnde dorp Koutsouras binnen. En precies aan het begin van het dorp is mini supermarket Maria! Je moet er eerst twintig keer voorbijrijden om door te hebben dat het een echt supermarktje is en nog open ook! Want het is een bouwvalletje waar in Nederland onmiddellijk een bordje ‘Gevaarlijk. Verboden te betreden' op zou worden getimmerd. Maar hier niet, Maria draait haar minimarktje al meer dan dertig jaar en binnenkort neemt haar zoon het gewoon over!

Elke dag als ik mijn rondje heb gelopen, rijd ik langs Maria voor vers brood. En elke dag als ik bezweet binnenkom, vraagt ze 'Heb je weer dat hele eind gerend?' Als ik dat steeds bevestigend antwoord, gaan we over op het dagelijkse praatje. Het weer, de vorderingen van het huis en mijn Manolis. 'Want wie is jouw man nou?', vraagt ze me regelmatig nieuwsgierig. Die fransman met zwarte haren, probeer ik dan uit te leggen. 'Een beetje dikke man met lang haar?', stelt ze zich dan voor. 'Nee, mijn Manolis is niet echt dik te noemen.' 'Ik weet het echt niet hoor.', antwoord ze dan zuchtend. 'We komen wel een keer samen langs', stel ik dan voor. Als ik rond de Kerst weer in haar winkeltje sta, word ik verzocht om op het stoeltje voor haar kassa te gaan zitten. 'Zit, zit, dan drinken we een kopje koffie.', ze verdwijnt naar achteren en komt even later terug met koffie en een schaaltje koekjes. 'Die heb ikzelf gemaakt', vertelt ze trots. 'Rond de feestdagen kan je ze ook bij de bakker kopen, maar ik maak ze zelf, ze zijn veel lekkerder. 'Er liggen precies vier koekjes op het schaaltje. 'Die twee zijn voor jou en die twee voor je man. Ik zal ze inpakken dan kan je ze voor hem meenemen.' En zo worden de twee koekjes zorgvuldig in een servetje gerold. 'En o ja ik heb nog wat', en dan loopt Maria vanachter haar kassa naar de koeling en begint tussen de melkproducten en vleeswaren te rommelen. Ze haalt er een plastic bak tussenuit met allemaal stukken cake. Als ze een groot stuk te pakken heeft, houdt ze hem hoog in de lucht. 'Kijk, die maak ik ook zelf. Die moeten jullie ook proeven. Neem die ook maar mee.' Als ik even later het winkeltje uitloop wordt het stoeltje al weer ingenomen door een andere klant. 'Hé, ik heb je vandaag niet gezien langs de weg.', roept het opaatje vanaf de stoel. Als ik me omdraai om hem eens goed te bekijken, denk ik 'Ik heb jou helemaal nog nooit gezien', maar dat krijg je als je hier elke dag rent. Iedereen kent je. Terwijl jezelf geen benul hebt wie er allemaal naar je toeteren, zwaaien en roepen. Als we op oudjaarsavond voorbij de minimarkt van Maria rijden, zegt Manu 'Zullen we even stoppen zodat Maria weet wie ik ben? Ik heb uitgelegd dat ik bij jou hoor, die lange meid die altijd rent. Dat kan toch niet missen? Maar volgens mij heeft ze er niets van begrepen.' Als we naar binnenlopen en Maria ons ziet, roept ze 'O, ik dacht al dat jij het was...' Haar man is ook in het winkeltje en stelt direct voor 'Dat gaan we vieren! Willen jullie raki?'. Zonder ook maar op enig antwoord te wachten, snelt Maria naar achteren om vier raki glaasjes te halen. En uit verschillende hoeken van het winkeltje komen stoelen te voorschijn. Manu en ik worden voor de kassa gestald, Eyyangelis gaat erachter zitten en Maria heeft een plekje tussen de shampoorekken gewonden. De fles met raki is niet ver te zoeken, deze staat gewoon op de kassa! Terwijl in Nederland de supermarkten helemaal geen sterke alcohol mogen verkopen, wordt het hier gratis geschonken aan de kassa! 'Hoe laat gaan jullie dicht vanavond?', vraag ik verwonderd als ik op mijn horloge kijk en zie dat het al over achten is. 'O, zo direct. Maria is tussendoor nog wat aan het koken. Als ze klaar is, sluiten we de tent.', legt haar man uit. En daar komt ze al weer van achteren met vers gebakken kaaspasteitjes voor bij de raki. 'En morgen op nieuwjaarsdag?', 'Ik weet het nog niet, maar ik denk dat we er gewoon zijn.' antwoordt Maria. Ja, want bij Maria draait de 24 uurs economie volop! Maria is altijd open! Ze doen hier niet moeilijk over sluitingstijden! 7 dagen in de week van 's ochtends vroeg tot 's avonds laat kan je bij het minimarketje terecht. En dan proosten we boven de kassa en bij een ruisende tv op de feestdagen. 'Yamas! Op het nieuwe jaar!'