'Als je de deur opendoet, dan kan je vanuit bed de zee horen, zien en ruiken.' merk ik verwonderd op. 'Dit is top! Wat wil je nog meer?' is de enthousiaste reactie van Manu. We zitten vast op Kreta en hebben momenteel alleen nog een afzetunit tot onze beschikking, maar voor ons gevoel zijn we gewoon het paradijs in gestuiterd! Ons blokje van nog geen 5 m2, staat midden op het strand. Als we naar links kijken, zien we strand. Als we naar rechts kijken, zien we strand. En als we 's ochtends wakker worden en onze tuindeur opendoen, dan lopen we na vijftien meter zo de zee in! We hebben water, elektriciteit en heel veel zon. Hier houden we het wel een tijdje uit, want ondanks een pick-up met gebroken chassis, en geen idee hoe en of we verder kunnen reizen, voelen we ons even de koning te rijk!

De pick-up staat bij de garage, want we hebben uiteindelijk besloten om de chassis helemaal te laten verstevigen. Zo kunnen we er in ieder geval de komende tijd (zonder unit) hier op Kreta nog mee rijden. En aangezien de reparatie wel een tijdje kan duren, kwam Manu opeens met een geniaal idee... 'Weet je wat we gaan doen?', zei hij zodra we merkten dat we echt immobiel waren. 'We gaan een motor kopen! Lekker een beetje toeren door de bergen en langs de kust. Dat is toch geweldig?' Hoewel mijn eerste reactie bij een hele enthousiaste Manu altijd temmen is, heb ik nu wel oren naar zijn idee. We kunnen momenteel geen kant op en een motor is ideaal op zo'n warm eiland als Kreta. Als we de volgende dag samen met Georgios op motorjacht gaan, zijn we er snel uit. 'We willen lekker oud en comfortabel.' Georgios kijkt ons aan of we niet goed snik zijn. 'Jullie willen toch geen troep kopen?' 'Nee, oud en degelijk. Maar in ieder geval niet snel en flitsend, die tijd hebben we gehad.' En zo viel onze oog op een oude shopper (Virago uit 1996 van Yamaha). Er moest nog wel het één en ander vervangen en gerepareerd worden, maar we kregen de toezegging van Michaelus de verkoper dat als er problemen zijn, we gewoon langs kunnen komen. Dus wij maken ons niet druk! Hoewel we in Nederland altijd geleerd hebben: bij een motor hoort een helm, zijn ze hier op Kreta niet zo van de verplichte combinaties. Hier voelen weinigen zich geroepen om een helm te dragen. Maar dan blijken we toch iets te Hollands/Frans te zijn. 'We kopen twee simpele helmpjes erbij, want zonder helm rijden is veel te gevaarlijk.' constateerde Manu. En zo zaten we opeens met ieder een witte ‘Joep Meloen helm' op de shopper. 'Om onze look compleet te maken, moeten we er eigenlijk stickertjes op plakken.' stelde ik Manu voor de lol voor. 'Goed idee!' luidde zijn antwoord. En zo rijden we nu met onze ‘eigenwijze' gestickerde helmen rond. De helm van Manu beplakt met stickers van het kinderspeelgoed Cars en ik zit achterop met een hoofddeksel vol vlindertjes. Onze imago vijzelen we er niet mee op, but who ‘Cars'!.......

Maar zoals eerder gezegd, er was nog veel meer te regelen...

Français

Enfin voilà des nouvelles en français. Maintenant que vous lisez courament hollandais, je reécrit en français car il me semble toutefois que certains ont des difficultés. Récapitulons; nous sommes toujours en Greece, mais pas sur la terre ferme mais sur une île qui s'appelle Crête.

Et oui après avoir longé la côte du nord au sud en quatre semaines, toujours sans vraiment de problèmes mécanique ou physique. Dans ces quatre semaines beaucoup de rencontres avec des Grecs ou avec des gens qui voyages comme nous. Pour le jour de mon anniversaire nous avons rencontré un couple d'anglais Marek et Issy. Nous avons sympatisé et passé la soirée au restaurant. Un peu exceptionnel de fêter ses 35 ans en Greece avec un couple que nous connaisons juste un jour. Que les Greqs sont chaleureux. On demande rien mais ils nous donnent tous, comme par exemple 5kg de sardines, 1 tablette de chocolat, 1 ltr huile d'olive, 1ltr de vin, 2 dorades, des oranges, des citrons et 1 ltr de goute. Peut-être que l'on fait un peu pitier ou ils ont un peu peur de ma tête avec une barbe à la mode de Benladen et une coupe de cheveux en petard. Après avoir reçu un coup de téléphone de Crete de la cousine d'Heidi qui habite en Crete depuis 8 ans, nous voilà parti pour cette destination. Nous prenons le ferry à Athene, nous partons à 21h et nous arrivons à 5 h à Heraklion. Puis encore 1h30 de route en direction Ierepetra. Nous somme très bien acceuilli par la famille. ils nous ont même préparé un apartement pour nous loger, Avec reflection nous ne pouvons pas réfuser cette offre. Nous desertons la cellule amovible pour amenager dans l'apartement, Quel luxe nous pouvons enfin prendre une grande douche chaude, en pensant toujours dans notre tête qu'il faut faire des economies d'eau car nous prenons vite des bonnes habitudes en campingcar, ou l'eau n'est pas à volonté. Après six semaines nos habitudes ont été pris en main par la machine à laver, que du luxe!